Sjaak Smetsers

‘Mijn droom is dat er op een dag een mens voorbij komt vliegen.’De beelden van Sjaak Smetsers hebben twee gezichten, goed en kwaad. Ze zijn niet van elkaar te onderscheiden. Goddelijk en duivels zijn met elkaar versmolten in bronzen fantasiefiguren.

Volgens de kunstenaar moet ieder mens het goede en kwade in zichzelf accepteren om zichzelf niet te verloochenen. Alleen dan kun je oprecht zijn. Zijn beelden hebben snavels als vogels, voeten als mensen. Dat symboliseert Smetsers, nuchter met beide benen op de grond en een hoofd vol vrije gedachten. Die gedachten uit hij ook in gedichten.

Soms is er eerst een beeld, soms eerst een gedicht, maar het gaat altijd over het leven. Hij probeert de wereld te vangen in gedichten en beelden van glas en brons. In gedichten is het va

ak op een begrijpelijkere manier, daar lijkt meer wereld in te kunnen. Van zijn beelden moet je iets weten, maar ze kunnen ook in één blik iets losmaken. Smetsers heeft een beslissing genomen in zijn leven waar durf voor nodig is. Zijn baan opgezegd voor de kunst. Zonder enige ervaring in het vak, maar met een open blik. Net als zijn beelden staat hij nooit afgewend, maar altijd met zijn gezicht naar de wereld.